arXiv ogranicza zgłoszenia przez zalew prac z AI

arXiv — jedno z najważniejszych repozytoriów preprintów naukowych — ogłosiło drastyczne ograniczenie liczby zgłoszeń. Od 1 października 2026 roku każda osoba będzie mogła przesłać maksymalnie dwa artykuły w miesiącu kalendarzowym. Decyzja to odpowiedź na lawinowy wzrost publikacji, napędzany w dużej mierze przez narzędzia sztucznej inteligencji. Platforma, która od ćwierć wieku służy jako miejsce szybkiej wymiany myśli naukowej, znalazła się pod ścianą.

Dlaczego arXiv wprowadza limit zgłoszeń

Skala problemu jest trudna do przecenienia. We wrześniu 2016 roku arXiv odnotowało 9 869 zgłoszeń. Osiem lat później, we wrześniu 2024, liczba ta wzrosła do 20 569. A we wrześniu 2026 osiągnęła 40 363 — najwięcej w historii platformy. Wzrost generuje ogromne obciążenie operacyjne: sam napływ prac wygenerował blisko 9 tysięcy zgłoszeń do wsparcia technicznego i moderatorów.

Szczególnie dramatycznie rośnie kategoria cs.AI, poświęcona sztucznej inteligencji. W ciągu zaledwie dwóch lat liczba zgłoszeń w tym dziale zwiększyła się ponad sześciokrotnie. To właśnie tam koncentruje się problem, bo narzędzia AI znacząco ułatwiają masowe generowanie tekstów naukowych — często o wątpliwej wartości.

Nowe zasady w praktyce

Limit dwóch zgłoszeń miesięcznie obowiązuje we wszystkich kategoriach i dotyczy wyłącznie osoby przesyłającej pracę. Współautorzy nie są objęci restrykcjami. Co istotne, odrzucone artykuły nadal wliczają się do limitu, ponieważ pochłaniają czas moderatorów. Jednak jeśli autor usunie pracę przed publikacją, odzyskuje wolne miejsce.

Dotychczasowe ograniczenie — maksymalnie trzy aktywne zgłoszenia jednocześnie — obowiązuje od 2024 roku i pozostaje w mocy. Nowe przepisy nakładają się na nie, tworząc dodatkową barierę dla najbardziej produktywnych autorów.

Moderatorzy na granicy wytrzymałości

Za decyzją stoi nie tylko statystyka, ale realny problem jakościowy. Wolontariusze odpowiedzialni za weryfikację zgłoszeń coraz częściej napotykają prace wąskie, pobieżne i pisane przez modele językowe. Pojawiają się też tzw. prace „salami” — dzielone na drobne fragmenty, by zwiększyć liczbę publikacji.

„Jednak stosunkowo niewielka grupa autorów przesyła dużą liczbę prac niskiej jakości, pochłaniając nieproporcjonalną część czasu moderatorów. Jest to niesprawiedliwe wobec autorów, którzy nadal przesyłają wartościowe artykuły — ich prace mogą być opóźnione o dni lub tygodnie” — pisze Thomas G. Dietterich, przewodniczący Rady Doradczej Redakcji arXiv.

Dietterich nazywa wolontariuszy „kręgosłupem kontroli jakości” platformy. W mediach społecznościowych dodaje, że niektórzy autorzy przesyłają dziesiątki prac miesięcznie. Ma nadzieję, że nowy limit ukróci także publikowanie tzw. „mikro-wyników” — tekstów opisujących jeden dodatkowy eksperyment ablacyjny albo drobną modyfikację architektury.

Trzy rundy zaostrzania przepisów w niespełna rok

Limit zgłoszeń to nie pierwsza próba uporządkowania sytuacji. W listopadzie 2025 roku arXiv zaostrzyło zasady dla prac informatycznych — artykuły przeglądowe i stanowiskowe muszą przechodzić przez recenzję naukową. W maju 2026 Dietterich ogłosił roczny zakaz publikacji dla autorów, których prace zawierają niezweryfikowane treści generowane przez LLM, takie jak zmyślone źródła.

Problem nie ogranicza się do arXiv. Konferencje AI mierzą się z tym samym zjawiskiem. ICLR 2027 otrzymało około 50 tysięcy abstraktów przed upływem terminu, podczas gdy rok wcześniej zgłoszono około 19 500 prac. Z kolei wśród mniej więcej 5 tysięcy zaakceptowanych artykułów na NeurIPS 2025 narzędzie GPTZero wykryło co najmniej 100 sfabrykowanych cytowań — mimo że każdą pracę oceniało przynajmniej trzech recenzentów.

Nowe finansowanie i przyszłość platformy

Decyzje arXiv zbiegają się z istotnymi zmianami organizacyjnymi. Po 25 latach platforma oddziela się od Uniwersytetu Cornella i od 1 lipca 2026 przekształca się w niezależną organizację non-profit. W końcu września Simons Foundation International, XTX Markets oraz Siegel Family Endowment zobowiązały się przekazać łącznie 17,2 miliona dolarów rozłożonych na trzy do pięciu lat.

Część tych środków ma zostać przeznaczona na modernizację techniczną, ze szczególnym naciskiem na obsługę treści generowanych przez AI. Dietterich określa nowy limit jako rozwiązanie tymczasowe — do momentu, gdy narzędzia moderacyjne arXiv będą w stanie udźwignąć skalę. Liczy, że w przyszłości limit uda się podnieść lub całkowicie znieść.

Wyścig laboratoriów AI o naukę

Równolegle największe laboratoria AI intensywnie pozycjonują swoje modele jako narzędzia badawcze. W sierpniu Google DeepMind rozszerzyło Co-Scientist do systemu planującego eksperymenty, sterującego sprzętem laboratoryjnym i generującego manuskrypty. Anthropic buduje własne laboratorium biologiczne, w którym Claude ma prowadzić roboty przez doświadczenia. We wrześniu OpenAI ogłosiło „zautomatyzowanego stażystę badawczego”, który wykonuje określone zadania pod nadzorem człowieka.

Badanie z udziałem Princeton i UK AI Safety Institute przyjęło inną perspektywę. Claude Opus 4.8 pracował przez sześć dni nad pytaniami badawczymi z dwóch niepublikowanych prac z NeurIPS. Oryginalni autorzy, występujący w roli recenzentów, odrzucili oba zestawy wyników. To sygnał, że automatyzacja badań naukowych wciąż napotyka poważne ograniczenia — nawet przy zaawansowanych modelach.

Co dalej z publikacją naukową

Limit arXiv to symptom głębszego kryzysu w komunikacji naukowej. Narzędzia AI obniżyły próg wejścia do publikowania, ale jednocześnie zalały system treściami wymagającymi weryfikacji. Wolontariusze — fundament jakości platformy — nie są w stanie udźwignąć rosnącego obciążenia.

Pytanie brzmi, czy restrykcje wystarczą. Historia trzech rund zaostrzeń w niespełna rok sugeruje, że problem narasta szybciej niż kolejne regulacje. Być może kluczem okaże się technologia — narzędzia do automatycznej weryfikacji treści AI, nad którymi arXiv chce pracować dzięki nowemu finansowaniu. Jedno jest pewne: era nieograniczonego publikowania preprintów właśnie się kończy.